خدای خوبم این بار دلم خیلی روشنه ،

شاید این بار بیام پیشت ، یه جایی که فقط من وتو باشیم ،

 شاید بهت برسم ، شاید درکت کنم ، شاید به اون آرامش مطلقی که می خوام ، برسم  اونم در کنار تو .

 شاید این بار بشه ، همیشه می گفتم شاید ! ولی این بار فرق داره !! ( البته به تو امید دارم که فرق داشته باشه )  واقعا دلم روشنه

می خوام سعی کنم که تغییر کنم . من به بزرگی تو مطمئنم ، پشتم قرص قرصه . دلم می خواد فقط بگذره این مدت ... تموم بشه ...لعنتی خیلی بد و سخت داره می گذره ...

خدایا فقط کمک فقط کمک ، خیلی سخته ! کمکم کن ، کمک کن راه درستی باشه ، هنوز می ترسم

بلند شدن سخته هاااااا، هوامو داشته باش ... خواهش می کنم ...

بذار بیام پیشت ، بذار بشم یکی از ...

بعد با هم ، بودن من رو جشن می گیریم ، همین رو که من هستم و به بودن خودم  راضی ام  ...

پ.ن.2.این فروردین خیلی فرق داره با فروردینای دیگه ، من حس می کنم با این امیدی که توی وجودم ایجاد شده توی این فروردین حس دو بار متولد شدن بهم دست داده ...

پ.ن.1. این اولین و شاید تنها پست این وبلاگ باشه که با دفترم یکی می شه ... ولی اگه موفق بشم ، یکی دیگه از برگه های دفترم با یکی از پستای اینجا یکی می شه ، به امید اون روز ...

اینا رو اینجا نوشتم که دعام کنید فقط همین !!

یادمه حدود 21 22 سال پیش توی همین روزا همه خوشحال بودن ، هیشکی سر از پا نمی شناخت ، همه پر از انرژی تازه بودن ، وای چه شور و هیجانی ، هر چی بگم کم گفتم ، اعمال همه توسط یه حس درونی هدایت می شد ، زندگی همه از سر شوق و علاقه شده بود ، چه رفت و آمدی بود ، خدای من !!

 باور کردنی نبود ، اونقد آدم می اومد و حالا جالبه که دلشون نمی اومد برن ، ولی دیگه چاره ای نبود ، بی نواها مجبور بودن برن ، سخت بود ولی این هم به قول دوستی جز قواعد زندگی بود ،  می دونم شما هم اگه بودید حسی مثل همه ی اون آدما داشتید ، بهتون کاملا حق می دم . چی ؟ خب آره اون موقع تازه بهار اومده بود و همه چی نو شده بود . همه ی آدما خوشحال بودن ولی این خوشحالی که من می دیدم خیلی با اون که سالای قبل بود فرق داشت ، بهار 65 کائنات واقعا متفاوت ترین بهار رو تجربه کرد ، اون سال آره فک کنم روز 5 فروردین بود ، یه نوزادی اومد به این دنیا که از لحظه ی ورودش خواست کارای بزرگی انجام بده و کاملا مطمئن بود که با خیلی از آدمای اطرافش فرق می کنه و خیلی حیفه که خودشو با بقیه وفق بده . آره خب اون روز بود که من به دنیا اومدم و همه خوشحال بودن ، خودم هم هنوز با اینکه این همه وقت می گذره و توی زندگیم  این همه سختی رو تحمل کردم بازم خوشحالم که به این دنیا اومدم ، چون هنوز مطمئنم از ازل برای خیلی کارا مامور شدم که فقط و فقط خودم باید انجامشون بدم .خلاصه تولــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم مبارک

پ.ن.1. همه خوشحال بودن ولی فک کنم مامانم از همه خوشحال تر بود که از شر من راحت می شه

پ.ن.2. امیدوارم خودتون بهم تبریک بگید و الا دست به خودسوزی می زنم اونم با جوب کبریت

پ.ن.3. وایییییییییییییییییییییییییییی سال 87 شد من هنوز خیلی کار دارم چرا کارامو انجام نمی دم پس !

پ.ن.4. یه تجربه امروز کسب کردم ، می خوام به شما هم بگم : هیچوقت از کسی انتظار نداشته باشید تولدتون یادش مونده باشه ، فقط این وسط خودتون ضایع می شید

پ.ن.۵.از همه ی اونایی که یادشون بود ممنونم ُ ان شالا می جبرانیم براشون

پ.ن۶. چن وقته اینجا شده ماتم کده قول می دم سعی کنم دیگه اینجوری نباشه یعنی از خدا می خوام  دعام کنید